II. ஸ்ரீ சைதன்ய மகாபிரபுவின் லீலைத் தலங்கள்
5. தோட்டா கோபிநாதர் திருக்கோயில்
நோக்கங்கள்:
நோக்கம் 1: ஸ்ரீ தோட்ட கோபிநாதரின் அவதாரம் மற்றும் தெய்வீக லீலைகளையும், அவரை ஸ்ரீ சைதன்ய மகாபிரபு எவ்வாறு கண்டுபிடித்தார் என்பதையும் விளக்குதல்.
ஸ்ரீ தோட்ட கோபிநாதரின் அவதாரம் மற்றும் லீலைகள்
ஸ்ரீ தோட்ட கோபிநாதர், பகவான் ஸ்ரீ கிருஷ்ணரின் மிகவும் அழகிய, தானாக வெளிப்பட்ட (ஸ்வயம்பு) விக்ரஹமாக விளங்குகிறார். அவர் அமர்ந்த நிலையில் வேணு வாசிப்பது மிகவும் அபூர்வமானது. அவரது தரிசனம் மிகவும் ஈர்க்கக்கூடியது; ஒருவரை மீண்டும் மீண்டும் அவரை தரிசிக்க இழுக்கும் தெய்வீக காந்த சக்தி உடையது.
ஸ்ரீல விருந்தாவன தாச தாகூர் அவர்கள் அவரது மகிமையைப் புகழ்ந்து கூறுகிறார்:
“மிகக் கடுமையான நாஸ்திகருக்குக் கூட கோபிநாதரின் விக்ரஹத்தைப் பார்த்தவுடன் மாற்றம் ஏற்படும்.”
காலை 7 மணியளவில் தரிசன நேரத்தில், வேண்டுகோளின் பேரில், பூஜாரி பகவானின் வலது முழங்காலில் உள்ள சிறிய பொன்னிற குறியை காட்டுவார். அதுவே ஸ்ரீ சைதன்ய மகாபிரபு பகவானில் பிரவேசித்த இடமாகக் கூறப்படுகிறது.
கோபிநாதர் கோவில், ஸ்ரீ க்ஷேத்திரம் ஜகந்நாத பூரி தாமத்தில், யமேஸ்வர தோட்டம் என்ற இடத்தில் அமைந்துள்ளது. ஸ்ரீ சைதன்ய மகாபிரபு சந்நியாசம் எடுத்தபின், 18 ஆண்டுகள் ஜகந்நாத பூரியில் தங்கினார். ஸ்ரீ கதாதர பண்டிதரும் அவருடன் வந்தார்.
நவத்வீபத்தில் இருந்த மற்ற பக்தர்கள் பெரும்பாலும் வருடத்திற்கு ஒருமுறை, மழைக்கால நான்கு மாதங்களில், ஜகந்நாதரின் ரதயாத்திரையை காணவும், ஸ்ரீ சைதன்ய மகாபிரபுவை தரிசிக்கவும் வந்தனர். ஆனால் கதாதர பண்டிதர், பகவானிடம் இருந்து பிரிவை சகிக்க முடியவில்லை; அதேபோல் மகாபிரபுவும் அவரை பிரிந்து இருக்க முடியவில்லை.
அதனால் அவர் பூரியில் தங்க அனுமதிக்கப்பட்டார். ஸ்ரீ தோட்ட கோபிநாதர் கோவிலில் வசித்த அவர், அமைதியான மரங்களும் கொடிகளும் சூழ்ந்த தோட்டத்தில் தினமும் மதியம் ஸ்ரீமத் பாகவதத்தை ஓதினார். மகாபிரபு தொடர்ந்து வந்து, துருவ மகாராஜர் மற்றும் ப்ரஹ்லாத மகாராஜரின் கதைகளை நூறு முறை கேட்டார்.
ஒரு நாள், ஸ்ரீ சைதன்யர் கிருஷ்ணரிடமிருந்து பிரிவு வேதனையில் மிகுந்த துயரத்தில் இருந்தார். “என் பிராணநாதர் எங்கே?” என்று அழைத்து, பூமியை தோண்டத் தொடங்கினார். அப்போது மண்ணுக்குள் ஒரு விக்ரஹத்தின் கிரீடத்தைத் தொட்டார்.
“கதாய், இங்கே நான் ஒரு அரிய பொக்கிஷத்தை கண்டுபிடித்தேன்” என்று கூறினார். மண்ணிலிருந்து வெளிவரும் விக்ரஹத்தின் தலைப்பகுதியைக் கண்டு, கதாதர பண்டிதர் உதவி செய்து, பகவான் ஸ்ரீ கிருஷ்ணரின் அழகிய விக்ரஹத்தை வெளிக்கொணர்ந்தார்.
மகாபிரபு அந்த விக்ரஹத்திற்கு “கோபிநாதர்” என்று பெயரிட்டார். அவர் ஒடியாவில் தோட்டத்தில் வெளிப்பட்டதால், பக்தர்கள் அவரை “தோட்ட கோபிநாதர்” என்று அழைத்தனர்.
ஸ்ரீ சைதன்ய மகாபிரபு, தனது அன்பான பக்தரான கதாதர பண்டிதருக்கு இந்த விக்ரஹத்தின் சேவையை ஒப்படைத்தார்.
ஸ்ரீல விருந்தாவன தாச தாகூர் அவர்கள் ஸ்ரீ சைதன்ய பாகவதத்தில், கோபிநாதரின் அழகை இவ்வாறு விளக்குகிறார்:
(ச்லோகம் பாதுகாக்கப்பட்டது)
கதாதர பவனே மோஹன கோபிநாத அச்சேனே
யே ஹேன நந்த-குமார ஸாக்ஷாத் பனே
சைதன்ய தாரே கரியாசேன கோலே
அதி பாசண்டியோ சே விக்ரஹ தேகே புலே
தேகி ஸ்ரீ முரளி முக அங்கேர பங்கிமா
நித்யானந்த ஆனந்த அசுர நாஹி சீமா
(ஸ்ரீ சைதன்ய பாகவதம் — அந்த்ய 7.114)
“கதாதரரின் இல்லத்தில் மிகவும் மனதை ஈர்க்கும் கோபிநாதர் இருக்கிறார். அவர் நந்தகுமாரராகவே தோன்றுகிறார். ஸ்ரீ சைதன்யர் அவரை தமது மடியில் தாங்கியுள்ளார். மிகக் கடுமையான நாஸ்திகரும் அவரை பார்த்தால் மயங்கிவிடுவார். அவரது வேணு வாசிக்கும் திருமேனி நிலையை பார்த்து, ஸ்ரீ நித்யானந்த பிரபு அளவற்ற ஆனந்தத்தில் கண்ணீர் விடுகிறார்.”
நோக்கம் 2: பகவானின் கருணையை தம் பக்தரிடம் காட்டும் வகையில் உள்ள விக்ரஹத்தின் தனித்துவமான அமர்ந்த நிலையை விளக்குதல்.
ஏன் ஸ்ரீ தோட்ட கோபிநாதர் அமர்ந்த நிலையில் இருக்கிறார்?
முதலில், ஸ்ரீ தோட்ட கோபிநாதர் நின்ற நிலையில் இருந்தார். கதாதர பண்டிதர் அவரை ஆராதித்தார். ஆனால் ஸ்ரீ சைதன்ய மகாபிரபுவின் மறைவுக்குப் பிறகு, கதாதரர் கடும் பிரிவு வேதனையில் துன்புற்றார்.
அவரது உடல் வளைந்து, பலவீனமடைந்தது. வயது 47 மட்டுமே இருந்தாலும், முதியவரைப் போல ஆகிவிட்டார். கைகளை உயர்த்த முடியாததால், கோபிநாதரை அலங்கரிக்கவும், சந்தனம் மற்றும் மலர் மாலைகளை சமர்ப்பிக்கவும் முடியவில்லை. இதனால் வேறு பூஜாரியை நியமிக்க நினைத்தார்.
அன்று இரவு, கனவில் கோபிநாதர் தோன்றி: “எனது சேவைக்கு வேறு ஒருவரை ஏன் நியமிக்கிறாய்? நீயே எனக்கு சேவை செய்ய வேண்டும்” என்றார்.
பகவானின் கருணை – அமர்ந்த நிலை
கதாதரர் கூறினார்:
“என் பிராணநாதா! என் நிலை காரணமாக நான் நின்று உமக்கு சேவை செய்ய முடியவில்லை.”
அப்போது பகவான் கூறினார்:
“நீயே எனக்கு சேவை செய்ய வேண்டும். உனக்கு சிரமமாக இருந்தால், நாளை முதல் நான் குறுகியவனாக ஆகிவிடுவேன்.”
அடுத்த நாள், கதாதரர் உள்ளே சென்றபோது, அற்புதமான காட்சி கண்டார். பகவான் தம் பக்தரின் சேவையை ஏற்க, தாமே அமர்ந்த நிலையில் இருந்தார்.
ஸ்ரீ கதாதர பண்டிதரின் மறைவுக்குப் பிறகு, “மாமு தாகூர்” என்ற பக்தர் இந்த சேவையை மேற்கொண்டார். ஸ்ரீ சைதன்ய மகாபிரபு அவரை “மாமா” என்று அழைத்ததால், அவர் “மாமு தாகூர்” என்று அழைக்கப்பட்டார்.
நோக்கம் 3: கவுடிய வைஷ்ணவ சமயத்தை பின்பற்றுவோருக்கு இந்த கோவிலின் வரலாற்று மற்றும் தத்துவ முக்கியத்துவத்தை எடுத்துக்காட்டுதல்.
கோவிலின் முக்கியத்துவம்
• தனித்துவமான அமர்ந்த வடிவம்: உலகில் அமர்ந்த நிலையில் உள்ள ஒரே கிருஷ்ண விக்ரஹம் இதுவாகும். கருங்கல்லால் செய்யப்பட்ட மேடையில் அமர்ந்திருக்கிறார்.
• கவுடிய வைஷ்ணவர்களுக்கு முக்கிய தலம்: ஸ்ரீ சைதன்ய மகாபிரபுவின் பக்தர்களுக்கு இது ஒரு முக்கிய திவ்ய தலம். பூரியில் உள்ள யமேஷ்வர டோட்டா பகுதியில் அமைந்துள்ளது.
• வரலாறு மற்றும் லீலை: கதாதர பண்டிதர் இந்த விக்ரஹத்தை ஆராதித்தார். தம் முதிய பக்தரின் வசதிக்காக, பகவான் தாமே அமர்ந்தார்; மலர்களை ஏற்றுக்கொள்ளவும், நிற்கும் திருவுருவத்தை எட்ட முடியாத முதிய பக்தர் அவரை சௌகரியமாக சேவை செய்ய அனுமதித்தார்.
நோக்கம் 4: ஸ்ரீ சைதன்ய மகாபிரபுவின் பூரியில் நிகழ்ந்த இறுதி லீலைகளுடன் இந்த கோவிலின் ஆன்மீக தொடர்பை வலியுறுத்துதல்.
ஆன்மீக முக்கியத்துவம்
• மகாபிரபுவுடன் தொடர்பு: ஸ்ரீ சைதன்ய மகாபிரபு தமது இறுதி லீலையில், தோட்ட கோபிநாதரின் வலது முழங்காலில் பிரவேசித்ததாக கூறப்படுகிறது.
• சிறப்பு அம்சங்கள்: ஸ்ரீமதி ராதா ராணி வீணை பிடித்தும், லலிதா சகி வேணு பிடித்தும் உள்ள தனித்துவமான கருமை நிற விக்ரஹங்கள் இங்கு உள்ளன. மேலும் பலராமர், ரேவதி, மதனமோகன் ஆகியோரின் விக்ரஹங்களும் உள்ளன.
தரிசன நேரம்
அனைத்து நாட்களிலும் காலை 6 மணி முதல் மாலை 7 மணி வரை.
