ஸ்ரீ யுதிஷ்டிர மகாராஜா கூறினார், “ஓ பரமபுருஷ பகவானே! அதிக மாதத்தின் (புருஷோத்தம மாதம்) கிருஷ்ண பட்சத்தில் (தேய்பிறை) வரும் அந்த ஏகாதசியின் பெயர் என்ன? அதன் குணம் என்ன? மேலும், அகில உலகங்களுக்கும் எஜமானரே, அதை முறையாக அனுஷ்டிக்கும் வழிமுறை என்ன? தயவுசெய்து இவை அனைத்தையும் எனக்கு விவரிப்பீர்களா?”

புருஷோத்தமரான ஸ்ரீ கிருஷ்ண பகவான் பதிலளித்தார், “ஓ யுதிஷ்டிரா, புண்ணியம் தரும் இந்த நாள் பரம ஏகாதசி என்று அழைக்கப்படுகிறது. இது மகிழ்ச்சியான வாழ்க்கை மற்றும் பிறப்பு-இறப்பு சுழற்சியிலிருந்து இறுதி விடுதலைக்கான முக்தி ஆகிய பெரும் ஆசீர்வாதங்களை வழங்குகிறது. இதை அனுஷ்டிக்கும் முறை, கார்த்திகை மாதத்தின் வளர்பிறையில் வரும் ஏகாதசியைப் போன்றதே ஆகும். அதாவது, இந்த ஏகாதசியன்று அனைத்து உயிர்களிலும் சிறந்தவனான என்னை முழு அன்புடனும் பக்தியுடனும் வழிபட வேண்டும்

அதாவது, இந்த ஏகாதசி நாளில் உயிரினங்கள் அனைத்திலும் சிறந்தவனாகிய என்னை, முழுமையான அன்புடனும் பக்தியுடனும் வழிபட வேண்டும். இது தொடர்பாக, காம்பில்ய நகரத்தில் வாழ்ந்த ஒரு மகா முனிவரிடமிருந்து நான் கேட்டபடியே, ஒரு அற்புதமான வரலாற்றை இப்போது உங்களுக்குக் கூறுகிறேன்.”

முன்னொரு காலத்தில் காம்பில்ய நகரத்தில் சுமேதா என்ற மிகவும் பக்தியுள்ள பிராமணர் தனது மனைவி பவித்ராவுடன் வசித்து வந்தார். பவித்ரா மிகுந்த கற்புடையவள், தன் கணவரிடம் பக்தி கொண்டவள். சுமேதா தனது முற்பிறவியில் செய்த ஏதோ ஒரு பாவத்தினால், பணமோ உணவோ இன்றி வறுமையில் வாடினார். அவர் பலரிடம் உணவுக்காக யாசித்தும் அவருக்குப் போதுமான அளவு கிடைக்கவில்லை. அவருக்கும், அவரது அழகான இளம் மனைவிக்கும் போதுமான உணவு, உடை அல்லது தங்குமிடம் கூட இல்லை. இவ்வளவு வறுமையிலும் பவித்ரா தனது கணவருக்கு உண்மையாகத் தொண்டு செய்து வந்தாள்.

அவர்கள் வீட்டிற்கு விருந்தினர்கள் வரும்போது, பவித்ரா தனக்கான உணவையும் அவர்களுக்குக் கொடுத்து விடுவாள். அவள் அடிக்கடி பசியுடன் இருந்தபோதிலும், அவளது தாமரை போன்ற முகம் வாடவே இல்லை. இந்த உண்ணாநோன்பு அவளை பலவீனப்படுத்தியது, ஆனால் சுமேதா மீதான அவளது அன்பு குறையவில்லை. இதையெல்லாம் பார்த்த சுமேதா, தனது துரதிர்ஷ்டத்திற்காக வருந்தி ஒருநாள் பவித்ராவிடம் கூறினார், ‘எனது அன்பிற்குரியவளே, நான் செல்வந்தர்களிடம் பிச்சை கேட்கிறேன், ஆனால் ஒரு துண்டு கூட கிடைப்பதில்லை. நம் நிலைக்கு விடிவுதான் என்ன? உதவிக்கு நான் எங்கே போவேன்? போதிய செல்வம் இல்லாமல், குடும்ப விவகாரங்கள் ஒருபோதும் வெற்றிபெறாது.

எனவே, நான் வெளிநாடு சென்று கொஞ்சம் செல்வம் ஈட்ட தயவுசெய்து அனுமதி கொடு. நான் முயற்சி செய்தால், என் விதிப்படி எனக்குக் கிடைக்க வேண்டியதை நிச்சயம் பெறுவேன். முயற்சி செய்யாமல் ஒருவன் தன் ஆசைகளையோ தேவைகளையோ பூர்த்தி செய்ய முடியாது. உற்சாகமான முயற்சியே எப்போதும் மங்கலகரமானது என்று அறிஞர்கள் கூறுகிறார்கள்.’

தனது கணவர் கூறியதைக் கேட்ட பவித்ரா, கண்கள் குளமாக, கைகளைக் கூப்பி மரியாதையுடன் கூறினாள்: ‘எனது அன்பிற்குரியவரே, உங்களை விட மேலானவரோ அல்லது கற்றவரோ யாரும் இல்லை என்று நான் நினைக்கிறேன். துயரத்தில் இருந்தாலும் மற்றவர்களின் நலனில் அக்கறை கொண்டவர்களே உங்களைப் போலப் பேசுவார்கள். இருப்பினும், ஒருவன் தன் வாழ்க்கையில் பெறும் செல்வம் அவனது முற்பிறவித் தானத்தினால் கிடைப்பதே என்று சாஸ்திரங்கள் கூறுகின்றன. முற்பிறவியில் தானம் செய்யாதவன், சுமேரு மலை போன்ற தங்கக் குவியலின் மேல் அமர்ந்திருந்தாலும் ஏழையாகவே இருப்பான்.’

“முற்பிறவியில் ஈட்டிய கல்வி, முற்பிறவியில் ஈட்டிய செல்வம், முற்பிறவியில் ஈட்டிய உறவுகள் ஆகியவையே ஒருவனுக்கு முன்னே வந்து நிற்கும்.”

‘யார் ஒருவர் கல்வி, பணம், நிலம் போன்றவற்றைத் தானமாக வழங்குகிறாரோ, அது அவருக்கு அடுத்த பிறவியில் பலமடங்காகத் திரும்பக் கிடைக்கும். . விதிப்பயனை யாராலும் மாற்ற முடியாது. ஓ பிராமணர்களில் சிறந்தவரே, நாம் இப்போது ஏழையாக இருப்பதால், முற்பிறவியில் நானோ அல்லது நீங்களோ தகுதியானவர்களுக்குத் தானம் செய்திருக்க மாட்டோம். எனவே, தயவுசெய்து என்னுடனேயே இங்கேயே இருங்கள். நீங்கள் இல்லாமல் என்னால் ஒரு கணம் கூட உயிர்வாழ முடியாது.’

‘கணவனை இழந்த பெண்ணை அவளது தந்தை, தாய், சகோதரன் அல்லது வேறு எந்த உறவினர்களும் வரவேற்பதில்லை. அனைவரும் அவளைத் துரதிர்ஷ்டசாலி என்று நிந்திப்பார்கள்.

“மேலும், கருட புராணம் கூறுகிறது: கணவனே தர்மம், கணவனே உலகம், கணவனே மிக உயர்ந்த தவம். கணவன் மகிழ்ச்சி அடைந்தால், அனைத்து தேவதைகளும் மகிழ்ச்சி அடைகிறார்கள்.”

முறையான தஞ்சம் மற்றும் ஆதரவு இல்லாமல் ஒரு அறிஞன், ஒரு பெண் மற்றும் ஒரு கொடி ஆகிய மூன்றும் பிழைக்க முடியாது.

எனவே, தயவுசெய்து என்னுடன் இங்கேயே இருங்கள், நமக்குக் கிடைப்பதைக் கொண்டு திருப்தியடைவோம்.’

தனது மனைவியின் உருக்கமான வார்த்தைகளைக் கேட்ட சுமேதா, அங்கேயே தங்க முடிவு செய்தார். ஒருநாள் மகா முனிவர் கௌண்டின்யர் அவர்கள் இடத்திற்கு வந்தார். சுமேதாவும் அவர் மனைவியும் முனிவரை வணங்கி வரவேற்றனர். பவித்ரா அந்த முனிவரிடம், ‘மிகவும் கற்றறிந்தவரே, எங்கள் வறுமையிலிருந்து விடுபட நாங்கள் என்ன செய்ய வேண்டும்? முற்பிறவியில் தானம் செய்யாத ஒருவன் இந்தப் பிறவியில் எப்படி நல்ல குடும்பத்தையும், செல்வத்தையும், கல்வியையும் பெற முடியும்? தயவுசெய்து எங்கள் துரதிர்ஷ்டம் நீங்க ஏதேனும் தீர்த்த யாத்திரை அல்லது விரதத்தைச் சொல்லுங்கள்’ என்று வேண்டினாள்.

அவளது வேண்டுதலைக் கேட்ட கௌண்டின்ய முனிவர் சிறிது நேரம் மௌனமாகச் சிந்தித்துவிட்டு கூறினார், ‘பகவான் ஹரிக்கு மிகவும் பிரியமான ஒரு விரத நாள் உள்ளது. அந்த நாளில் விரதமிருப்பது அனைத்து வகையான பாவங்களையும் அழித்து, வறுமையினால் ஏற்படும் துன்பங்களை நீக்கும். அதிக மாதத்தின் கிருஷ்ண பட்சத்தில் வரும் இந்த விரத நாள் பரம ஏகாதசி என்று அழைக்கப்படுகிறது. இது பகவான் விஷ்ணுவின் மிக உயர்ந்த நாள். இந்த ஏகாதசி செல்வம் மற்றும் தானியங்கள் போன்ற வாழ்க்கைத் தேவைகள் அனைத்தையும் அளித்து, இறுதியில் முக்தியையும் அளிக்கிறது.’

‘முன்னொரு காலத்தில் குபேரன் இந்த விரதத்தை முறையாக அனுஷ்டித்ததால், சிவபெருமான் மகிழ்ச்சியடைந்து அவரை தேவர்களின் செல்வத்திற்கு அதிபதியாக்கினார். ஹரிச்சந்திர மன்னனும் இந்த ஏகாதசி விரதத்தை மேற்கொண்டே இழந்த மனைவி, மகன் மற்றும் ராஜ்யத்தை மீண்டும் பெற்றார். எனவே, நீங்களும் இந்தத் புனிதமான பரம ஏகாதசி விரதத்தை முறையாக அனுஷ்டித்து, இரவு முழுவதும் விழித்திருந்து பகவானை வழிபடுங்கள்.’

ஸ்ரீ கிருஷ்ணர் தொடர்ந்தார், “ஓ யுதிஷ்டிரா, கௌண்டின்ய முனிவர் பவித்ராவுக்கு பரம ஏகாதசி பற்றி உபதேசித்தார்.

அந்தப் பிராமண தம்பதியினர் அப்படியே செய்தனர். அதன் பலனாக, பிரம்மதேவனின் உத்தரவின்படி ஒரு இளவரசன் அவர்களுக்கு ஒரு அழகான வீட்டையும், வாழ்வாதாரத்திற்காக ஒரு கிராமத்தையும் வழங்கினான். சுமேதாவும் அவர் மனைவியும் இவ்வுலகில் அனைத்து வசதிகளையும் அனுபவித்து, இறுதியில் விஷ்ணுவின் இருப்பிடத்தை அடைந்தனர்.

ஸ்ரீ கிருஷ்ணர் முடித்தார், “பாவமற்ற யுதிஷ்டிரா, நீ கேட்டபடி பரம ஏகாதசியின் மகிமையை விவரித்துவிட்டேன். நீயும் இந்த விரதத்தை அனுஷ்டிப்பாயாக.”

யுதிஷ்டிர மகாராஜாவும், அவரது சகோதரர்களும், திரௌபதியும் பகவான் கிருஷ்ணர் கூறியபடியே செய்தனர். அவர்கள் இவ்வுலக சுகங்களை அனுபவித்து விட்டு, இறுதியில் பகவானின் இருப்பிடத்திற்குத் திரும்பினர்.

அதிக மாத கிருஷ்ண பட்சத்தில் வரும் பரம ஏகாதசியின் மகிமை பற்றிய ஸ்கந்த புராணத்தின் விவரிப்பு இத்துடன் நிறைவடைகிறது.