குறிக்கோள்

சிருஷ்டியின் போது, பெளதிக உலகம் பகவானுடைய தாழ்ந்த சக்தியிலிருந்து எவ்வாறு வெளிப்படுகிறது என்பதை விளக்குதல்; மேலும் விஷ்ணு பகவான் (மஹா விஷ்ணு → கர்போதக-சாயி → க்ஷீரோதக-சாயி) என படிப்படியாக வெளிப்பட்டு, ஒவ்வொரு பிரபஞ்சத்திலும் அணுவினுள்ளும் நுழைகிறார் என்பதைப் புரிந்துகொள்ளுதல்; அத்துடன், ஜீவாத்மாக்களும் பல்வேறு உயிரினங்களும் அவர்களுடைய முந்தைய விருப்பங்களின்படி பகவானுடைய சித்தத்தால் உடனடியாக உருவாக்கப்பட்டு ஒழுங்குபடுத்தப்படுகின்றன என்பதை அறிதல்—இதற்குப் பின்னரும் பகவான் அனைத்திலிருந்தும் தனித்த நிலையிலேயே இருப்பதை விளக்குதல்.

பொருளுரை

இந்த பெளதிக உலகம் பரமபுருஷனுடைய தாழ்ந்த சக்தியின் வெளிப்பாடாகும். இது முன்பே பலமுறை விளக்கப்பட்டுள்ளது. சிருஷ்டி ஆரம்பிக்கும் போது, பெளதிக சக்தி மஹத்-தத்துவம் ஆக வெளிப்படுகிறது; அதில் பகவான் தனது முதல் புருஷ அவதாரமான மஹா விஷ்ணு ரூபத்தில் நுழைகிறார்.

அவர் காரண சமுத்திரத்தில் சயனித்து, எண்ணற்ற பிரபஞ்சங்களை வெளியேற்றுகிறார். அந்த ஒவ்வொரு பிரபஞ்சத்திலும், பகவான் மீண்டும் கர்போதக-சாயி விஷ்ணுவாக பிரவேசிக்கிறார். இவ்வாறு ஒவ்வொரு பிரபஞ்சமும் உருவாக்கப்படுகிறது.

பின்னர், அவர் மேலும் க்ஷீரோதக-சாயி விஷ்ணுவாக வெளிப்பட்டு, அந்த விஷ்ணு எல்லாவற்றிலும் — மிகச் சிறிய அணுவிற்குள்ளும் கூட — பிரவேசிக்கிறார். இந்த உண்மை இங்கு விளக்கப்படுகிறது: ஸ்ரீ கிருஷ்ணர் அனைத்திற்குள்ளும் நுழைகிறார்.

இப்போது, ஜீவராசிகளைப் பொறுத்தவரை, அவர்கள் இந்த பௌதீகப் பிரகிருதியின் உள்ளே விதைக்கப்படுகிறார்கள்; அவர்களின் முந்தைய கர்மங்களின் விளைவாக, அவர்கள் பல்வேறு நிலைகளை அடைகிறார்கள். இவ்வாறு இந்த பௌதீக உலகின் செயல்பாடுகள் ஆரம்பமாகின்றன.

பல்வேறு உயிரின வகைகளின் செயல்பாடுகளும் சிருஷ்டி தொடங்கும் அதே கணத்திலேயே ஆரம்பமாகின்றன. எல்லாம் மெதுவாக வளர்ச்சி அடைகிறது (evolution) என்பதல்ல; மாறாக, அனைத்து உயிரின வகைகளும் பிரபஞ்சத்துடன் சேர்ந்து உடனடியாகவே உருவாக்கப்படுகின்றன. மனிதர்கள், மிருகங்கள், மிருகவகைகள், பறவைகள்—எல்லாம் ஒரே நேரத்தில் உருவாக்கப்படுகின்றன. காரணம், முந்தைய அழிவுக் காலத்தில் ஜீவாத்மாக்களுக்கிருந்த விருப்பங்கள் மீண்டும் வெளிப்படுகின்றன.

இங்கு “அவசம்” என்ற சொல்லின் மூலம், ஜீவராசிகளுக்கு இந்த செயல்முறையில் எந்தக் கட்டுப்பாடும் இல்லை என்பது தெளிவாகக் கூறப்படுகிறது. முந்தைய சிருஷ்டியில் அவர்கள் இருந்த நிலை, இச்சிருஷ்டியிலும் மீண்டும் வெளிப்படுகிறது; இவை அனைத்தும் அவருடைய சித்தத்தினாலே நடைபெறுகின்றன. இதுவே பரமபுருஷனாகிய ஸ்ரீ கிருஷ்ணரின் அசிந்த்ய சக்தியாகும்.

பல்வேறு உயிரினங்களை உருவாக்கிய பின்னர், பகவானுக்கு அவற்றுடன் எந்தத் தொடர்பும் இல்லை. ஜீவாத்மாக்களின் தனித்தனி விருப்பங்களை நிறைவேற்றுவதற்காகவே இந்தச் சிருஷ்டி நிகழ்கிறது; ஆகையால், பகவான் அதில் ஈடுபடுவதில்லை.

நோக்கங்கள்

1. பெளதிக உலகம் பரமபுருஷனுடைய தாழ்ந்த சக்தியின் வெளிப்பாடாகும் என்பதை விளக்குதல்.

2. சிருஷ்டி நேரத்தில் பௌதீக சக்தி மஹத்-தத்த்வமாக வெளிப்படுகிறது என்பதை கூறுதல்.

3. மஹத்-தத்துவத்தில் மஹா விஷ்ணுவாக பகவான் நுழைகிறார் என்பதை விளக்குதல்.

4. மகா விஷ்ணு காரண சமுத்திரத்தில் சயனித்து எண்ணற்ற பிரபஞ்சங்களை வெளிப்படுத்துகிறார் என்பதை விளக்குதல்.

5. ஒவ்வொரு பிரபஞ்சத்திலும் பகவான் கர்போதக-சாயி விஷ்ணுவாக பிரவேசிக்கிறார் என்பதை கூறுதல்.

6. க்ஷீரோதக-சாயி விஷ்ணுவாக மேலும் வெளிப்பட்டு, அந்த விஷ்ணு எல்லாவற்றிலும் — அணுவிற்குள்ளும் கூட — பிரவேசிக்கிறார் என்பதை விவரித்தல்.

7. “அவர் அனைத்திற்குள்ளும் நுழைகிறார்” என்ற தத்துவத்தை உறுதிப்படுத்துதல்.

8. ஜீவராசிகள் பௌதீகப் பிரகிருதியின் உள்ளே விதைக்கப்பட்டு, முந்தைய கர்மங்களின்படி பல்வேறு நிலைகளை அடைகிறார்கள் என்பதை விளக்குதல்.

9. பௌதீக உலகின் செயல்பாடுகள் சிருஷ்டி நிகழும் தருணத்திலேயே தொடங்குகின்றன என்பதை காட்டுதல்.

10. பல்வேறு உயிரின வகைகள் பிரபஞ்சச் சிருஷ்டியுடன் ஒரே சமயத்தில் உடனடியாக உருவாக்கப்படுகின்றன; அவை பின்னர் பரிணாம வளர்ச்சியால் தோன்றியவை அல்ல என்பதைத் தெளிவாக விளக்குதல்.

11. மனிதர்கள், மிருகங்கள், பறவைகள் போன்ற அனைத்தும் ஒரே சமயத்தில் உருவாக்கப்படுவது, கடந்த அழிவின் போது ஜீவராசிகளுக்கு இருந்த ஆசைகளின் வெளிப்பாடாகும் என்பதை தொடர்புபடுத்துதல்.

12. “அவசம்” என்ற சொல்லை, இந்த செயல்முறையில் ஜீவராசிகளுக்கு காரணமாக எந்தப் பங்கும் இல்லை என்பதை குறிக்கும் வகையில் விளக்குதல்.

13. முந்தைய பிறவிகளில் இருந்த நிலைகள், பகவானுடைய சித்தத்தினால் மீண்டும் வெளிப்படுகின்றன என்பதை விளக்குதல்.

14. இதனால், பரமபுருஷனாகிய ஸ்ரீ கிருஷ்ணரின் அசிந்த்ய சக்தி வெளிப்படுகிறது என்பதை உணர்த்துதல்.

15. பல்வேறு உயிரினங்களை உருவாக்கிய பின்பும், அவர்களின் செயல்களில் பகவானுக்கு எந்த தொடர்பும் இல்லை என்பதை விளக்குதல்.

16. ஜீவாத்மாக்களின் தனித்தனி விருப்பங்களை நிறைவேற்றும் வகையில் சிருஷ்டி ஒழுங்குபடுத்தப்படுகிறது; இருப்பினும் பகவான் தாமே அதிலிருந்து பற்றற்ற நிலையில் இருக்கிறார் என்பதை முடிவாக உணருதல்.

முக்கியக் குறிப்புகள்

• இந்த ஜட உலகம் பகவானின் தாழ்ந்த சக்தியான பிரகிருதியிலிருந்து வெளிப்படுகிறது.
• மஹத்-தத்த்வம் வெளிப்படும் போது, அதனுள் மஹா-விஷ்ணு நுழைவதன் மூலம் படைப்பு தொடங்குகிறது.
• காரணக் கடலில் இருக்கும் மஹா-விஷ்ணு, தமது சுவாசத்தின் மூலம் எண்ணற்ற அண்டங்களை வெளிப்படுத்துகிறார்.
• ஒவ்வொரு அண்டத்திலும் பகவான் கர்ப்போதக-சாயி விஷ்ணுவாக இருப்பதோடு, மேலும் க்ஷீரோதக-சாயி விஷ்ணுவாக வெளிப்பட்டு அணு வரை அனைத்திலும் பரவி நிற்கிறார்.
• ஜீவராசிகள் பௌதீகப் பிரகிருதியின் உள்ளே நிலைநிறுத்தப்பட்டு, அவர்களின் முந்தைய ஆசைகள் மற்றும் கர்மங்களின் படி பல்வேறு நிலைகளை அடைகிறார்கள்.
• பல்வேறு உயிரின வகைகளும் அவற்றின் செயல்பாடுகளும் படைப்பின் ஆரம்பத்திலேயே தோன்றுகின்றன; அவை பின்னர் பரிணாம வளர்ச்சியால் உருவானவை அல்ல.
• “அவசம் (avaśam)” என்ற சொல், இந்தச் செயல்முறையில் ஜீவாத்மாக்களுக்கு காரணமான பங்கு எதுவும் இல்லை என்பதைச் சுட்டுகிறது; அவர்களின் முந்தைய நிலைகளே மீண்டும் வெளிப்படுகின்றன.
• இவை அனைத்தும் பகவானுடைய சித்தத்தினாலே நடைபெறுகின்றன — இதன் மூலம் அவருடைய அசிந்த்ய சக்தி வெளிப்படுகிறது.
• ஜீவாத்மாக்களின் தனித்தனி விருப்பங்களுக்கேற்ப சிருஷ்டியை ஒழுங்குபடுத்திய பின்னரும், அவர்களின் தனிப்பட்ட செயல்களில் பகவான் முற்றிலும் தொடர்பற்றவராகவும் பற்றற்றவராகவும் நிலைத்திருக்கிறார்.
• இந்த பிரபஞ்ச அமைப்பு, பந்தப்பட்ட ஜீவராசிகளின் நிலைகளை வெளிப்படுத்தவும், அவர்களின் வாஞ்சைகளை நிறைவேற்றவும் உதவுகிறது; அதே நேரத்தில், பரமபுருஷனாகிய ஸ்ரீ கிருஷ்ணர் அதற்கும் அப்பாற்பட்டு நிலைத்திருக்கிறார்.