வேதங்களாலும் அடையமுடியாத, ஆனால் ஆத்மார்த்த பக்தியினால் மட்டுமே அடையக்கூடிய அந்த உன்னத புருஷனை, புருஷோத்தமனை வணங்குகிறேன். அவர் ஈடு இணையற்றவர்; அழிவற்றவர்; ஆதி இல்லாதவர்; முடிவற்ற வடிவம் கொண்டவர், அவரே முதலும் நிரந்தமுமான புருஷன். இப்படி அன்றும் இன்றும் என்றென்றும் இருப்பவர் இளமை ததும்பும் வாலிபன்.

ஆதி புருஷனான கோவிந்தனை நான் வணங்குகிறேன். எண்ணற்ற யோகிகள் அவரது தாமரைத் திருவடியின் கால் கட்டை விரலின் ஒரு விளிம்பையே காண்கின்றனர். இவர்கள் ஆன்மீக விருப்பத்தினால் உந்தப்பட்டு மூச்சுக் கட்டுப்பாடான ப்ராணாயமத்தை மேற்கொள்கிறார்கள். இதே கால்கட்டை விரல் விளிம்பை கண்ணோக்கும் ஞானிகள் கூட உருவமற்ற பிரம்மத்தை ஆண்டாண்டு காலமாய்த் தேடிக் கொண்டேயிருக்கிறவர்கள். பலவற்றை தவிர்த்த பிறகே பரமனைக் காண்பவர்கள்.

அவர் ஓர் பாகுபாடற்ற வஸ்து. ஏனென்றால் சக்திக்கும்,அதனை உடையவருக்கும் இடையில் பாகுபாடில்லை. கோடானு கோடிஉலகங்களைப் படைக்கும் அவர் தொழிலில் அவரது சக்தி அவரிடமிருந்து பிரிவதில்லை. எல்லா பிரபஞ்சங்களும் அவரிடத்தில்;அவர் ஒவ்வொரு அணுவிலும் முழுமையாக உள்ளார். இந்த அணுக்கள் ஒரே சமயத்தில் பிரபஞ்சம் முழுவதிலும் சிதறிக் கிடக்கின்றன. இத்தகைய ஆதிகோவிந்தனை நான் வணங்குகிறேன்.

ஆதி புருஷனான அதே கோவிந்தனை வணங்குகிறேன். பக்தி சொரிந்த மாந்தர்கள் இந்த ஆதிபுருஷனை துதிபாடுகின்றனர். வேதங்கள் வழங்கும் மந்த்ர-ஸுக்கத்தை ஒதுகின்றனர். இப்படியாக அவர்கள் தகுந் அழகு, பெருமை, சிங்காதனங்கள், ஊர்திகள், அணிகலன்கள், முதலானவற்றைப் பெறுகின்றனர்.

கோலோகத்தில் ராதையுடன் வசிக்கும் ஆதிபுருஷனான கோவிந்தனை நான் வணங்குகிறேன். ராதை அவரது சொந்த ஆன்மீக சாயல் கொண்டவள். பரமபுருஷன் ஆயக்கலைகள் அறுபத்துனான்கினையும் நேயக்கற்றவர். ராதையின் தோழிகளுடன் கூடிய கூட்டத்தில் கோவிந்தன் மகிழ்ச்சியில் ஆழ்ந்திருப்பவர். ராதையின் சகிகள் அவளது விரிவுகள், ஒவ்வொரு கோபியிடமும் ராதையின் நிரந்தர ஆனந்த ஆன்மிக ரஸம் பட்டு பரவியிருக்கிறது.

கிருஷ்ணரேயான சியாமசுந்தரனை, கோவிந்தனை, ஆதிபுருஷனை வணங்குகிறேன். அவர் எண்ணமுடியாத குணாதிசயங்கள் கொண்டவர். அவரை தூய பக்தர்கள் தங்கள் இதயத்தின் இதயத்தில் வைத்து அஞ்சனம் நீட்டியதுபோல அன்பு தீட்டிய விழிகளால் காண்கின்றனர்.

எந்த ஆதி புருஷன் கோவிந்தன் கிருஷ்ணர், ராமன், நரசிம்மன், வாமணன் போன்ற அவதாரங்களை எடுத்தவரோ அவரையே நான் வணங்குகிறேன்.

உபநிஷதங்கள் எதை பிரம்மம் என்று வர்ணிக்கின்றதோ அதன் தோற்றுவாய் சுயம்பிரகாசமான ஆதிபுருஷன் கோவிந்தன். இந்த கோவிந்தன் வகுபடாத வரம்பற்ற எல்லையற்ற சத்தியன். இவரை நான் வணங்குகிறேன்.

அனைத்து இருப்பிற்கும் ஆதாரமான இறுதி உண்மையான மெய்ப்பொருள் புருஷனான கோவிந்தனை வணங்குகிறேன். அவரது புறச்சக்தி சத்வ, ரஜ, தம, குணங்களைத் தழுவியது. ஜட உலகம் பற்றிய வேத அறிவை பரப்பச் செய்வது.

புருஷனான கோவிந்தனை நான் வணங்குகிறேன், அவரது புகழ் உலகில் ஆட்சி செலுத்துகின்றது. அவரது திருவிளையாடல்கள் அகிலம் பரந்தவை. சச்சிதானந்த சொரூபமாய் அவரது மாட்சிமை அகிலத்தில் நிலவுகின்றது.

தேவிதாமம் என்ற இருப்பிடம் அனைத்து உலகங்களிலும் மிகமிகத் தாழ்மையான உலகம், அதற்கும் சற்றுமேலாக மஹேச தாமம் என்ற சிவலோகம். அதற்கும் மேலாக ஹரிதாமம் என்ற வைகுந்தலோகம். எல்லாவற்றுக்கும் சிகரமாய் கோலோகம். பகவான் கிருஷ்ணரின் வசிப்பிடம் இது. படிப்படியாக உலகங்களை உரிய ஆளுனர்களுக்கு வழங்கிய ஆதிபுருஷனான கேசவனை நான் வணங்குகிறேன்.

சித் சக்தியின் நிழலான மாயா (புறச் சக்தி) மக்களால் துர்காதேவியாக வழிபடப்படுகிறாள். அவளே இந்த ஜகத்தைப் படைத்து, காத்து, அழிப்பவள்.யாருடைய சித்தப்படி துர்காதேவி நடந்துகொள்கிறாளோ அந்த ஆதி கோவிந்தனை நான் வணங்குகிறேன்.

அமிலங்களால் பால் தயிராகத் திரிகிறது. இருப்பினும் இந்த தயிர் பாலும் அல்ல; பாலிலிருந்து தன்மையில் மாறுபட்டதுமல்ல. அதே போன்ற ஆதி புருஷனாகிய கோவிந்தனை நான் வணங்குகிறேன். இந்த ஆதி புருஷனிடமிருந்து திரிபடைந்தவர் சிவபெருமான்; அழிக்கும் தொழிலின் அதிபதி.

ஒரு தீபம் மற்றொரு தீபத்தை ஏற்றினாலும் தன்னொளி குறைவதில்லை. அதேபோல் தன்னை பல விதங்களில் தோன்றச் செய்யும் பிரபு கோவிந்தனை நான் வணங்குகிறேன்.

ஆதிபுருஷன் கோவிந்தனின் ஓர் அம்சமான அனந்தன் என் ஆதிசேஷன், காரணக்கடலில் ஆதிசேஷன் மீது படுத்த நிலையில் யோகநித்திரை புரிகிறார் கோவிந்தன். அவரது கேச நுண்துளைகளில் இந்த பிரபஞ்சமே அடங்கியிருக்கிறது. அத்தகைய கோவிந்தனை. ஆதிபுருஷனை வணங்குகிறேன்.

பிரம்மனும் இதர ஜட உலக அதிகாரிகளும் மஹாவிஷ்ணுவின் முடியின் நுண்துளையிலிருந்து தோன்றியவர்கள். மஹா விஷ்ணு மூச்சை உள்ளிழுக்கும் வரையில் இவர்கள் உயிருடன் இருப்பவர்கள். யாரின் அங்கத்தின் அங்கம் மஹா விஷ்ணுவோ அன்னவரை நான் வணங்குகிறேன். அவரே ஆதி புருஷன் கோவிந்தன்.

ஆதி புருஷனான கோவிந்தனிடமிருந்து பிரிந்தவர் அவரது அங்கமான பிரம்மா. இந்த மண்ணுலகத்தை தன் கட்டுப்பாட்டிற்குள் கொண்டு வருவதற்கான அதிகாரத்தை அவர் கோவிந்தனிடம் இருந்தே பெறுகிறார். தன் பெயரையே கொண்ட சூர்யகாந்தக் கற்கள் மேல் சூரிய ஒளிபட்டு பிரகாசிப்பதில்லையா அது போன்றது இது. அத்தகைய முழுமுதற் கடவுளான கோவிந்தனை வணங்குகிறேன்.

ஆதி புருஷனான கோவிந்தனின் தாமரைத் திருவடிகளை கணேசன் தன் தந்தங்களில் தாங்குகிறார். எதற்கென்றால் மூவுலகங்களிலும் முன்னேற்றப் பாதையில் தென்படும் தடைகளை நீக்குவதற்கான சக்தியை அதிகாரத்தை பெறுவதற்கு. அத்தகைய கோவிந்தனை நான் வணங்குகிறேன்.

நெருப்பு, மண், அண்டைவெளி, தண்ணீர், காற்று, திசை, காலம், ஆத்மா, மனது என்ற ஒன்பது மூலகங்களால் மூவுலகும் நிறைந்துள்ளது. யாரிடமிருந்து இவை தோன்றுகிறதோ, யாரிடம் இவை இருக்கின்றதா, ஊழி நாசத்தின் போது யாரிடம் இவை அடைக்கலம் புகுகின்றதோ அவர் ஆதி புருஷன். அந்த கோவிந்தனை நான் வணங்குகிறேன்.

எல்லா கிரகங்களின் அரசன் சூரியன், இதன் ஒளி அளப்பரியது. நல்லாத்ம சொரூபம் சூரியன். இவ்வுலகத்தின் கண் போன்றது சூரியன், காலசக்ரத்தில் ஏறி புவனத்தை பவனி வரும் சூரியன் பிரபு கோவிந்தனின் ஆணைப்படி நடப்பவர். அந்த கோவிந்தனை நான் வணங்குகிறேன்.

நான் மூல புருஷன் கோவிந்தனை வழிபடுகிறேன். இவர் வழங்கிய அதிகாரம் எல்லா பாவங்கள், புண்ணியங்கள், வேதங்கள், தவங்கள், ஜீவன்கள், பிரம்மா முதல் அற்ப பூச்சிவரை நிறைந்துள்ளன.

கோவிந்தன் பக்தர்களின் கர்ம வினைகளை வேரோடு சுட்டெரித்து அழிக்கிறார். ஒவ்வொருவரும் தங்கள் வினைகளுக்கேற்ற பலனை அனுபவிக்குமாறு அவர் செய்கிறார். எந்தெந்த துறையில் மக்கள் இருந்தாலும் அவர்களின் முன் வினைகளில் இன்பமானாலும் அது துன்பமானாலும் பலனை அனுபவிக்க செய்கிறார். இந்திரகோபம் என்ற அற்ப பூச்சியானாலும் இந்திரனேயானாலும் அவரின் இந்த கட்டளையை மீற முடியாது.

சினம், காம இச்சை, நட்பு போன்ற அன்பு, பயம், பெற்றோர் வாஞ்சை, ஏமாற்றம், மரியாதை விரும்பி செய்யும் சேவை, போன்ற மனநிலைகளில் கோவிந்தனை தியானிப்பவர்கள் தங்கள் தியான நிலைக்கேற்ப தேகத்தைப் பெறுகின்றனர். அப்படிபட்ட கோவிந்தனை நான் வணங்குகிறேன்.

ஸ்வேத தீபம் என்னும் அந்த தெய்வீக இருப்பிடத்தை நான் வணங்குகிறேன். அங்கே பகவானின் அன்பு பத்தினியர் லட்சுமிகள், இவர்கள் கலப்படமற்ற ஆன்மீகச்சாறு; கிருஷ்ணரை தங்களின் காதலனாக எண்ணி ஏங்குபவர்கள். இங்குள்ள ஒவ்வொரு மரமும் கேட்டது தரும் அதிசய மரம். இதன் மண்ணோ சிந்தாமணி. இங்கே தண்ணீர் எல்லாம் அமுதம்: ஒவ்வொரு அசைவும் அபிநயம்; இங்கு புல்லாங்குழல் பிடித்த ஏவலாள். இங்கு வீசும் ஒளி பேரானந்தமானது. இங்கு உயர்ந்த ஆன்மீக இருப்புகள் எல்லாம் அனுபவிக்கத்தகுந்ததும் சுவை நிரம்பியதுமாகும். இங்கு வ(த)ங்கக் குடம் நிறைக்கும் வள்ளல் பெரும் பசுக்கள் பாற்கடலாக பால் சொரிந்து தள்ளுகின்றன. இங்கு அசையாமல் காலம் ஸ்தம்பித்து நிற்கின்றது. ஆகையால் எதிர்காலம் இல்லை; அரை நொடி கூட இங்கு கழிவதில்லை. அந்த உலகம் கோலோகம். யாருக்கு என்றால் ஒரு சில தன்னையறிந்த ஆத்மாக்களுக்கே.