யுதிஷ்டிர மகாராஜர் வினவினார் “என் அன்பான பகவான் ஸ்ரீ கிருஷ்ணரே, பௌஷ மாதத்தின் (டிசம்பர்-ஜனவரி) கிருஷ்ண பட்சத்தில் வரும்  ஏகாதசியின் பெயர் என்ன? அது எப்படி அனுசரிக்கப்படுகிறது, அந்தப் புனித நாளில் எந்த தெய்வத்தை வழிபட வேண்டும்? தயவுசெய்து இந்த விவரங்களை முழுமையாக என்னிடம் கூறுங்கள். அதனால் நான் ஜனார்தனனை (உங்களை) புரிந்துகொள்வேன்”.

பரமாத்மாவான ஸ்ரீ கிருஷ்ணர் பின்வருமாறு பதிலளித்தார், “அரசர்களில் சிறந்தவரே, நீங்கள் கேட்க விரும்புவதால், நான் உங்களுக்கு பௌஷ-கிருஷ்ண ஏகாதசியின் மகிமையை முழுமையாக விவரிக்கிறேன்.” நான் தியாகம், யாகம், அல்லது தர்மத்தால் மகிழ்ச்சியடைவதில்லை. ஏகாதசியன்று, என் பக்தர் முழு விரதத்தை கடைபிடிக்க வேண்டும். ஸ்ரீ ஹரி பகவானிற்க்கு ஏகாதசியன்று விரதம் இருக்க வேண்டும்.

யுதிஷ்டிரா, ஒவ்வொரு துவாதசியன்று வரும் பௌஷ-கிருஷ்ண ஏகாதசியின் பெருமைகளை தூயமனதுடன் கேட்கும்படி கேட்டுக்கொள்கிறேன்.  நான் முன்பு விளக்கியது போல், பல ஏகாதசிகளில், ஒருவர் இதனை வேறுபடுத்தக் கூடாது. அரசே, மனித குலத்திற்கு நன்மை செய்வதற்காக நான் இப்போது உங்களுக்கு பௌஷ கிருஷ்ண ஏகாதசியைக் கடைப்பிடிக்கும் செயல்முறையை விவரிக்கிறேன்.

பௌஷ-கிருஷ்ண ஏகாதசியை சபலா ஏகாதசி என்றும் அழைக்கிறார்கள். இந்த புனித நாளில் ஒருவர், ஆளும் தெய்வமான நாராயணனை, வழிபட வேண்டும். முன்பு விவரிக்கப்பட்ட விரத முறையைப் பின்பற்றி ஒருவர் அவ்வாறு செய்ய வேண்டும். பாம்புகளில் சேஷ நாகம் சிறந்தது, மற்றும் பறவைகளில் கருடன் சிறந்தது, யாகங்களில் அஸ்வமேத யாகம் சிறந்தது, நதிகளில் கங்கை அன்னை சிறந்தது, கடவுள்களில் விஷ்ணு பகவான் சிறந்தவர்.  அதுபோல் விரதங்களில் ஏகாதசி மிகச்சிறந்தது. பரத வம்சத்தில் பிறப்பெடுத்த அரசர்களில் முதன்மையானவரே, யார் ஏகாதசியை கண்டிப்பாக கடைபிடிக்கிறாரோ அவர் எனக்கு மிகவும் பிரியமானவராகவும், உண்மையில் எல்லா வகையிலும் என்னை வணங்கக்கூடியவராகவும் ஆனார். இப்போது நான் “சபலா” ஏகாதசியைக் கடைப்பிடிப்பதற்கான செயல்முறையை விவரிக்கிறேன்.

சபலா ஏகாதசியன்று, எனது பக்தர் நேரம், இடம் மற்றும் சூழ்நிலைக்கு ஏற்ப எனக்குப் புதிய பழங்களை வழங்கி, என்னை எல்லாவற்றிற்கும் உயரிய கடவுளாக தியானம் செய்து வழிபட வேண்டும்.

அவர் எனக்கு எலுமிச்சை பழம், மாதுளை, பாக்கு கொட்டைகள் மற்றும் வெற்றிலை, தேங்காய், கொய்யா, முந்திரி கொட்டை வகைகள், கிராம்பு, ஏலக்காய் மாம்பழங்கள் மற்றும் பல்வேறு நறுமண பதார்தங்க்களை வழங்க வேண்டும். சபலா ஏகாதசியன்று நெய் விளக்குகளின் பிரகாசம் குறிப்பாக புகழ்பெற்றது என்பதால், அவர் எனக்கு மணமுள்ள தூபம் மற்றும் பிரகாசமான நெய் விளக்குகளை ஏற்றி வழிபட வேண்டும்.

உண்ணாவிரதம் இருந்து நாராயணரின் மகிமைகளைப் பாடினால் எவ்வளவு தகுதி கிடைக்கும் என்பதை நான் உங்களுக்குச் சொல்கிறேன். அரசர்களில் சிறந்தவர்களே, இந்த சபலா ஏகாதசியன்று விரதமிருப்பதால் கிடைக்கும் தகுதியை விட சமமான அல்லது சிறந்த பலனை அளிக்கும் தியாகம் அல்லது யாத்திரை இல்லை. அரசர்களில் சிங்கமே, இந்த தெய்வீக ஏகாதசியை பிரபலமாக்கிய புகழ்பெற்ற வரலாற்றை என்னிடம் கேட்கவும்.

ஒரு காலத்தில் சம்பாவதி என்ற ஒரு நகரம் இருந்தது, இது புனித மன்னர் மகிஷ்மாதாவால் ஆளப்பட்டது. அவருக்கு நான்கு மகன்கள் இருந்தனர். அவர்களில் மூத்தவர், லும்பாகா, எப்பொழுதும் மிகவும் பாவமான செயல்களான மற்றவர்களின் மனைவிகளுடனான சட்டவிரோத பாலியல் சந்திப்புகள், சூதாட்டம் போன்றவற்றில் ஈடுபட்டிருந்தான்.  அவனது தீய செயல்கள் படிப்படியாக அவரது தந்தை, அரசர் மகிஷ்மாதாவின், செல்வத்தைக் குறைத்தன.

லும்பாகா பல கடவுள்கள், கடவுளை வழிபடுபவர்கள், பக்தர்கள், பிராமணர்கள், வைஷ்ணவர்களை நிந்தித்தான். கடைசியாக மன்னர் மஹிஷ்மாதா, தனது மகனின் வருந்தத்தக்க வெட்கக்கேடான நிலைமையைக் கண்டு, அவனை காட்டுக்கு நாடு கடத்தினார். அரசருக்குப் பயந்து, இரக்கமுள்ள உறவினர்கள் கூட லும்பாகாவின் பாதுகாப்பிற்கு வரவில்லை. லும்பாகா மிகவும் பாவம் செய்ததால் இந்த விளைவை எதிர்கொள்ள நேரிட்டது.

தனது தந்தையே தன்னை நாடுகடத்தியதாலும், மேலும் உற்றார் உறவினர் உதவ முன் வராததினாலும், மிகவும் தாழ்ந்து வீழ்ந்த லும்பாகா காட்டுக்குள் ஒதுங்கி, இரவில் ஊருக்குள் புகுந்து செல்வத்தை கொள்ளையடித்துப் பாவ வாழ்க்கை வாழ திட்டமிட்டான்.

லும்பாகா பகலில் பல விலங்குகளைக் கொன்றும்,  இரவில் நகரத்திலிருந்து, எல்லா வகையான மதிப்புமிக்க பொருட்களையும் திருடினான். நகரத்தில் வசிக்கும் மக்கள் அவரைப் பல முறை கைது செய்தனர். ஆனால், ராஜாவுக்குப் பயந்து, அவனை தனியாக விட்டுவிட்டனர். லும்பாகாவின் முந்தைய பிறப்புகளின் திரட்டப்பட்ட பாவங்கள்தான் அவரை அரச வசதிகளை இழந்து, ஒரு பொது சுயநலத் திருடனைப் போல பாவமாகச் செயல்படும்படி கட்டாயப் படுத்தியிருக்க வேண்டும் என்று அவர்கள் தங்களுக்குள் நினைத்துக் கொண்டனர். இறைச்சி உண்பவர் என்றாலும், லும்பாகா தினமும் பழங்களையும் சாப்பிடுவான்.

பொது மக்கள் பலரும் அனைத்து மரங்களுக்கும் பிரதானமாக, மற்றும் தேவர்களின் பிரதிநிதியாக போற்றும் ஒரு பழைய ஆலமரத்தின் கீழ் அவன் வசித்தான். அது வாசுதேவருக்கு மிகவும் பிரியமானதாக இருந்தது. காலப்போக்கில், லும்பாகா பல பாவமான மற்றும் கண்டிக்கத்தக்க செயல்களைச் செய்து கொண்டிருந்தபோது, சபலா ஏகாதசி வந்தது.

சபல ஏகாதசி தினத்தன்று, கடுங்குளிர் வாட்டியதாலும், இரவு முழுவதும் கண்விழித்து இருந்ததினாலும், லும்பாகா சோர்வடைந்து மயங்கிய நிலையில் உயிரற்றவர் போல் இருந்தான். சபலா ஏகாதசியின் நடுப்பகல் வந்தபோது, பாவம் செய்த லும்பகா கடைசியாக வந்து அந்த ஆலமரத்தின் கீழ் இருந்து எழுந்தான். ஆனால் அவன் எடுத்த ஒவ்வொரு அடியிலும் அவன் தடுமாறி கீழே விழுந்தான். ஒரு நொண்டி மனிதனைப் போல அவன் நடந்தான். மெதுவாக மற்றும் தயக்கத்துடன், காட்டுக்கு மத்தியில் பசி மற்றும் தாகத்தால் பெரிதும் மிகவும் பலவீனமாக இருந்தான். அந்த நாள் முழுவதும் ஒரு மிருகத்தை சென்று கொல்லும் வலிமை கூட இல்லை. மாற்றாக மரத்திலிருந்து, தரையில் விழுந்த பழங்களை, சேகரித்த பின் ஆலமரத்தினடியில் வந்தடைந்தான். அதற்குள் சூரியனும் மறைந்தது.

பழங்களை அவனுக்குப் பக்கத்தில் தரையில் வைத்து (புனித ஆலமரத்தின் அடிப்பகுதியில்), லும்பாகா,  நான் என்ன செய்ய வேண்டும்? அன்புள்ள தந்தையே, எனக்கு என்ன ஆகப்போகிறது? ஓ ஸ்ரீ ஹரி! தயவுசெய்து என்னிடம் கருணை காட்டுங்கள். இந்தப் பழங்களை, பிரசாதமாக ஏற்றுக்கொள்ளுங்கள்! என்று இறைவனிடம் மன்றாடினான்.

இரக்கமுள்ள கடவுள், மதுசூதனன், லும்பாகா அடக்கமுடன் வனத்தில் உள்ளப் பழங்களை வழங்கியதில் மகிழ்ச்சி அடைந்தார். மேலும் அவர், அவற்றை ஏற்றுக்கொண்டார். லும்பாகா அறியாமலேயே ஒரு முழு ஏகாதசி விரதத்தைக் கடைப்பிடித்தான். மேலும், அதன் மூலம் அவன் பெற்ற தகுதியால், எந்தத் தடையும் இல்லாமல் தனது ராஜ்யத்தை மீண்டும் பெற்றான்.

“யுதிஷ்டிரா, கேளுங்கள், மஹிஷ்மதாவின் மகனுக்கு, அவருடைய இதயத்தில் ஒரு பக்தி துளிர்த்தது. அவரைத் தேடி, அவர் அருகில் கடவுள் நின்றார். அதே நேரத்தில், தெளிவான நீல வானத்தில் இருந்து திடீரென ஒரு அசரீரி ஒலித்தது. “லும்பகா! இந்தக் குதிரை உனக்காக, அதில்  ஏறிக் கொண்டு, இந்தக் காட்டில் இருந்து வேகமாக சவாரி செய்து, குடும்பத்தை சென்றடைவாயாக!. பரமபுருஷ கடவுள், வாசுதேவர் கருணை, மற்றும் சபலா ஏகாதசியைக் கடைப்பிடிப்பதன் மூலம் நீங்கள் பெற்ற தகுதியின் வலிமை திரும்பக்கிட்டும். உங்கள் ராஜ்யம், எந்த தடையும் இல்லாமல், உங்களுக்குத் திரும்பக் கிடைக்கும். இந்த மிகச் சிறந்த நாட்களில் விரதம் இருப்பதன் மூலம் நீங்கள் பெற்ற நன்மை இதுதான். உங்கள் தந்தை மற்றும் வம்சத்தில் உங்கள் சரியான இடத்தை அடைந்து ராஜ்ஜியத்தை காத்து அனுபவிக்கவும்”.

மேலே இருந்து கேட்கும் இந்த வான சொற்களைக் கேட்டதும், லும்பாகா குதிரை மீது ஏறி மீண்டும் சாம்பவதி நகரத்திற்குச் சென்றார். சபல ஏகாதசியன்று விரதமிருந்து அவர் பெற்ற தகுதியால், அவர் மீண்டும் ஒரு அழகான இளவரசராக மாறினார் மற்றும் கடவுளின் பரம புருஷனான ஹரியின் தாமரைப் பாதத்தில் அவரது மனதை உள்வாங்க முடிந்தது. வேறு வார்த்தைகளில் கூறுவதானால், அவர் என் தூய பக்தராக மாறிவிட்டார். லும்பாகா தனது தந்தை மன்னர் மகிஷ்மாதாவுக்கு, பணிவான வணக்கங்களை வழங்கினார். மேலும் அவரது இளவரச பொறுப்புகளை மீண்டும் ஏற்றுக்கொண்டார்.  வைஷ்ணவ ஆபரணங்கள் மற்றும் திலகம் (உத்வரா புந்த்ரா) அலங்கரிக்கப்பட்ட அவரது மகனைப் பார்த்த மன்னர் மகிஷ்மதா, அவருக்கு ராஜ்ஜியத்தைக் கொடுத்தார். மேலும் லும்பாகா, பல ஆண்டுகள் போட்டியின்றி ஆட்சி செய்தார்.

ஏகாதசி வரும்போதெல்லாம், அவர் பகவான் நாராயணனை மிகுந்த பக்தியுடன் வணங்கினார். மேலும் ஸ்ரீ கிருஷ்ணரின் கருணையால் அவர் ஒரு அழகான மனைவியையும் ஒரு நல்ல மகனையும் பெற்றார். முதுமையில் லும்பாகா தனது ராஜ்யத்தை தனது மகனிடம் ஒப்படைத்தார்.

கட்டுப்படுத்தப்பட்ட மனதுடனும் புலன்களுடனும் கடவுளுக்கு நன்றியுடன் சேவை செய்வதற்காக லும்பாகா தனது ஒருமுக கவனத்தை அர்ப்பணிக்க காட்டுக்குச் சென்றார். அனைத்து பொருள்/பௌதீக ஆசைகளிலிருந்தும் தூய்மைப் படுத்தப்பட்ட அவர், தனது பழைய பௌதீக உடலை விட்டு, வீட்டிற்குத் திரும்பினார். மீண்டும் கடவுளின் தாமரை கமலங்களை அடைந்தார். அவருடைய நித்திய தூய கடவுள் வழிபாடு காரணமாக, ஸ்ரீ கிருஷ்ணரின் தாமரை பாதத்தின் அருகே ஒரு இடத்தை அடைந்தார்.

யுதிஷ்டிரா, லும்பாகா போன்று என்னை அணுகுபவர் புலம்பல் மற்றும் கவலையின்றி முற்றிலும் விடுபடுவார். உண்மையில், இந்த புகழ்பெற்ற சபலா ஏகாதசியை முறையாகக் கடைப்பிடிக்கும் எவரும், லும்பாகாவைப் போல – தெரியாமல் கடைபிடித்தாலும் கூட, இந்த உலகில் பிரபலமடைவார்கள். அவர் மரணத்தின் போது முற்றிலும் விடுதலையாகி, வைகுண்டத்தின் ஆன்மீக வாசஸ்தலத்திற்குத் திரும்புவார்கள். இதில் எந்த சந்தேகமும் இல்லை. மேலும், சபலா ஏகாதசியின் மகிமைகளை வெறுமனே கேட்பவர், ராஜசூர்ய யாகம் செய்யும் ஒருவனால் பெறப்பட்ட அதே தகுதியைப் பெறுகிறார். குறைந்தபட்சம் அவர் அடுத்த பிறவியில் சொர்க்கம் செல்கிறார்”.

பௌஷ்-கிருஷ்ண மற்றும் சபல ஏகாதசியின் மகிமை, பவிஷ்ய-உத்திர புராணத்தில் இருந்து இத்துடன் முடிகிறது.