நோக்கம் 1: மகாராஜா சவாய் ஜெய்சிங் II அவர்கள் கோவிந்த தேவ் ஜீ கோயிலைக் நிறுவிய வரலாறு மற்றும் அதன் தோற்றம் குறித்து அறிதல்.

நோக்கம் 2: கிருஷ்ணரின் முதன்மை முக வடிவமாக வஜ்ரநாபா உருவாக்கிய கோவிந்த தேவ் ஜீ மூர்த்தியின் ஆன்மீக முக்கியத்துவத்தைப் புரிந்து கொள்வது.

நோக்கம் 3: ஸ்ரீ கிருஷ்ணரின் தெய்வீக ரூபமான கோவிந்த தேவ் ஜீ விருந்தாவனத்திலிருந்து ஜெய்ப்பூருக்கு வந்த வரலாற்றுப் பயணத்தையும், முகலாயர்கள் தாக்குதல்கள், கோவில்களின் இடமாற்றம் மற்றும் பாதுகாப்பிற்கு எவ்வாறு காரணமாயிற்று என்பதைப் புரிந்து கொள்ளவும்.

நோக்கம் 4: கோவிலில் காணப்படும் ராஜ்புத், முகல் மற்றும் பாரம்பரிய இந்துக் கட்டிடக்கலையின் தனித்துவமான கலவையைப் புரிந்து கொள்ளவும்.

நோக்கம் 5: பாலதேவ வித்யாபூஷணர் எழுதிய கோவிந்த பாஷ்யம் போன்ற முக்கிய கிரந்தங்களின் மூலம், இந்த கோவில் கௌடிய வைஷ்ணவ தத்துவத்தை பாதுகாப்பதிலும், பரப்புவதிலும் வகிக்கும் முக்கியத்துவத்தை உணர்தல்.

நோக்கம் 1: மகாராஜா சவாய் ஜெய்சிங் II அவர்கள் கோவிந்த தேவ் ஜீ கோயிலைக் நிறுவிய வரலாறு மற்றும் அதன் தோற்றம் குறித்து அறிதல்.

கோவிந்த் தேவ் ஜி கோயிலின் வரலாறு
ஜெய்ப்பூரில் உள்ள கோவிந்த் தேவ் ஜி கோயில், கிருஷ்ணருக்கு அர்ப்பணிக்கப்பட்ட ஒரு வரலாற்று முக்கியத்துவம் வாய்ந்த கோயிலாகும், குறிப்பாக கோவிந்த் தேவ் ஜி வடிவில். நகர அரண்மனை வளாகத்திற்குள் அமைந்துள்ள இந்தக் கோயில், 18 ஆம் நூற்றாண்டில் மகாராஜா சவாய் ஜெய் சிங் II அவர்களால் நிறுவப்பட்டது. கோவிந்த் தேவ் ஜியின் விகிரஹம், பிருந்தாவனத்திலிருந்து கொண்டு வரப்பட்டது, அன்றிலிருந்து ஜெய்ப்பூரின் கலாச்சார மற்றும் ஆன்மீக ஸ்தலங்களின் மையப் பகுதியாக இருந்து வருகிறது.

முக்கிய சிறப்புகள்:
ஸ்தாபனம்:-
ஜெய்ப்பூர் சுற்றுலா வலைத்தளத்தின்படி, இந்த கோயில் 18 ஆம் நூற்றாண்டில் மகாராஜா சவாய் ஜெய் சிங் II அவர்களால் கட்டப்பட்டது.

விக்ரஹம்:
பிரதான தெய்வமான கோவிந்த் தேவ் ஜி, கிருஷ்ணரின் ஒரு வடிவமாகும், மேலும் இந்த கோயில் ராதைக்கும் அர்ப்பணிக்கப்பட்டுள்ளது.

இடம்:
இது நகர அரண்மனை வளாகத்திற்குள், குறிப்பாக பாதல் மஹால் மற்றும் சந்திர மஹாலுக்கு இடையில் அமைந்துள்ளது.

முக்கியத்துவம்:
கௌடிய வைணவ மரபைப் பின்பற்றுபவர்களுக்கு, இந்த கோயில் ஒரு முக்கிய வழிபாட்டுத் தலமாகும்.

கட்டிடக்கலை பாணி:
கோயிலின் கட்டிடக்கலை இந்து ராஜபுத்திர மற்றும் இஸ்லாமிய முகலாய பாணிகளின் கலவையாக விளங்குகிறது..
அகலமான தட்டையான ஒற்றைக் கூரையுடன் கூடிய சத்சங் மண்டபம், கின்னஸ் புத்தகத்தால் அங்கீகரிக்கப்பட்டுள்ளது.

அரச ஆதரவு:
இன்க்ரெடிபிள் இந்தியா வலைத்தளத்தின்படி, இந்த கோயில் அரச குடும்பத்திற்கு சிறப்பு முக்கியத்துவம் வாய்ந்ததாக இருந்தது, மேலும் சவாய் ஜெய் சிங் II கோயிலை காணும் வகையில் தனது அரண்மனையைக் கட்டினார்.
சுருக்கமாக: ஜெய்ப்பூரில் உள்ள கோவிந்த் தேவ் ஜி கோயில், 18 ஆம் நூற்றாண்டில் மகாராஜா சவாய் ஜெய் சிங் II அவர்களால் நிறுவப்பட்ட ஒரு வரலாற்று முக்கியத்துவம் வாய்ந்த கோயிலாகும், இது கிருஷ்ணர் மற்றும் ராதைக்கு அர்ப்பணிக்கப்பட்டுள்ளது. இது சிட்டி பேலஸ் வளாகத்திற்குள் அமைந்துள்ளது மற்றும் தனித்துவமான கட்டிடக்கலை பாணிகளைக் கொண்டுள்ளது, சத்சங் ஹால் ஒரு குறிப்பிடத்தக்க அம்சமாகும்.

நோக்கம் 2: ஸ்ரீ கிருஷ்ணரின் முதன்மை முக வடிவமாக வஜ்ரநாபன் உருவாக்கிய கோவிந்த தேவ் ஜீ யின் முக்கியத்துவத்தைப் புரிந்து கொள்ளவும்.

ஸ்ரீ கிருஷ்ணரைப் பற்றி மன்னர் பரீக்ஷித்தின் தாயார் உத்தரா அளித்த விளக்கங்களின் அடிப்படையில், கிருஷ்ணரின் கொள்ளுப் பேரனான வஜ்ரநாபனால் கோவிந்த் தேவ்ஜியின் விக்கிரகம் உருவாக்கப்பட்டது. புராணங்களின் அடிப்படையில், வஜ்ரநாபன் ,கிருஷ்ணரின் மூன்று விக்கிரகங்களை உருவாக்கினார்: ஒன்று கிருஷ்ணரின் இடுப்பிலிருந்து பாதம் வரையிலான சரியான வடிவத்தைக் குறிக்கிறது (மதன் மோகன் ஜி விக்கிரகம்), அடுத்த ஒன்று கிருஷ்ணரின் இடுப்பிலிருந்து கழுத்து வரையிலான சரியான வடிவத்தைக் குறிக்கிறது (கோபிநாத் ஜி விக்கிரகம்), மூன்றாவது அவரது முகம் (கோவிந்த் தேவ் ஜி விக்கிரகம்). கௌடிய வைணவ மரபின் ஒரு முக்கியமான ஆச்சார்யரான பலதேவ வித்யாபூஷணர், தன்னுடைய கனவில் கோவிந்த் தேவ் ஜியின் வழிகாட்டுதலைப் பெற்ற பிறகு, பிரம்ம சூத்திரங்கள் (வேதாந்த சூத்திரங்கள்) பற்றிய விளக்கமான கோவிந்த பாஷ்யத்தை இந்த கோவிலில் எழுதினார். அவ்வகையில் இந்தக் கோயில் வரலாற்று முக்கியத்துவம் வாய்ந்தது.

நோக்கம் 3: ஸ்ரீ கிருஷ்ணரின் தெய்வீக ரூபமான கோவிந்த தேவ் ஜீ விருந்தாவனத்திலிருந்து ஜெய்ப்பூருக்கு வந்த வரலாற்றுப் பயணத்தையும், முகலாயர்கள் தாக்குதல்கள், கோவில்களின் இடமாற்றம் மற்றும் பாதுகாப்பிற்கு எவ்வாறு காரணமாயிற்று என்பதைப் புரிந்து கொள்ளவும்.

ஸ்ரீல ரூப கோஸ்வாமி, ஸ்ரீ சைதன்ய மஹாபிரபுவின் கட்டளையின் பேரில், விருந்தாவனத்தின் மறைந்து போன அனைத்து புனித இடங்களையும் மீட்க உத்தரவிடப்பட்டதால், இந்த கோயிலை முதலில் நிறுவினார். ஐயாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பு, கிருஷ்ணரின் பேரன் வஜ்ரநாபன், விருந்தாவனத்தில் பல முக்கியமான விகிரஹங்களை நிறுவினார்; கோவிந்தாஜி இந்த விகிரஹங்களில் ஒருவர். கோவிந்தாஜியின் மூல விக்ரஹத்தின் ஓய்வு இடமான யோகபீடத்தைக் கண்டுபிடிக்க ரூப கோஸ்வாமி விருந்தாவனம் முழுவதும் தேடினார், ஆனால் பல மாதங்கள் தேடிய பிறகும், விக்ரஹத்தை கண்டுபிடிக்க முடியவில்லை.
ஏமாற்றமடைந்த ரூப கோஸ்வாமி, யமுனை நதிக்கரையில் வந்து அமர்ந்து கண்ணீர் மல்க, பகவான் சைதன்யரின் பெயரை உச்சரிக்கத் தொடங்கினார். திடீரென்று, கிருஷ்ணர் ஒரு அழகான வ்ரஜவாசி சிறுவனின் வேடத்தில் தோன்றினார். அருகிலுள்ள மலைக்கு தினமும் ஒரு பசு வருவதாகவும், அந்தப் பசு மலை உச்சியில் உள்ள ஒரு துவாரத்திற்குள் தனது பாலை ஊற்றுவதாகவும் அவர் ரூப கோஸ்வாமியிடம் தெரிவித்தார். துவாரத்திற்குள் என்ன இருக்கிறது என்பதைப் பார்க்க அந்த இடத்திற்கு அழைத்துச் செல்லுமாறு அவர் கேட்டார். ரூப கோஸ்வாமி சிறுவனைப் பின்தொடர்ந்து அந்த இடத்தை அடைந்ததும், சிறுவன் காணாமல் போனான்.
பால் நனைந்த துவாரத்திற்குள் பார்த்த ரூப கோஸ்வாமி உடனடியாக பரவச உணர்ச்சி நிலையில் மயங்கி விழுந்தார். அவர் குணமடைந்ததும், உள்ளூர் மக்களை வரவழைத்து, அந்த இடத்தை தோண்டி பார்க்க, கோவிந்தரின் அழகிய விக்ரஹத்தைக் கண்டார். “ஹே கோவிந்தா, ஹே கிருஷ்ணா” என்ற உரத்த கூச்சல்கள் திடீரென்று வானம் முழுவதும் எதிரொலித்தன. ராதா கோவிந்த கோயிலின் கட்டுமானம் 1570 க்குப் பிறகு, ஜெய்ப்பூரைச் சேர்ந்த ராஜா மான் சிங் தலைமையிலான ரகுநாத பட்ட கோஸ்வாமி மற்றும் அவரது சீடர்களின் வழிகாட்டுதலின் கீழ் தொடங்கியது. வட இந்தியா முழுவதிலும் இந்து கலை உருவாக்கிய மிகவும் ஈர்க்கக்கூடிய கட்டிடம் இதுவாகும். இந்தக் கோயில் முதலில் ஏழு மாடி உயரம் கொண்டது, அதில் ஒரு பளிங்கு பலிபீடம், வெள்ளி மற்றும் தங்கம் ஆகியவை இருந்தன. பல டன் எடையுள்ள ஒரு செதுக்கப்பட்ட தாமரை மலர் பிரதான மண்டபத்தை அலங்கரிக்கிறது. ரூப கோஸ்வாமியின் வேண்டுகோளின் பேரில், பேரரசர் அக்பரின் படையின் தளபதியான ஜெய்ப்பூரைச் சேர்ந்த மான் சிங் இந்த அற்புதமான கோயிலைக் கட்டினார்.
ஒரு நூற்றாண்டிற்கும் குறைவான காலத்திற்குப் பிறகு, அக்ராவில் உள்ள தனது கோட்டையின் முனையத்தில் நிற்கும் முஸ்லிம் தீவிரவாதரான பேரரசர் ஔரங்கஸீப், தூரத்தில் ஒரு பிரகாசமான ஒளியை கவனித்தார். அது விருந்தாவனத்தில் உள்ள ராதா கோவிந்தா கோவிலின் மேல்தளத்தில் ஏற்றப்பட்டிருந்த நெய் விளக்கினால் ஏற்பட்ட ஒளி என்பதை அறிந்ததும், அவர் கடும் கோபத்திற்கு ஆளானார். ஏனெனில் அந்த இந்துக் கோவில், அருகிலிருந்த மற்ற எந்த முஸ்லிம் கட்டிடத்தையும் விட உயரமாக இருந்தது.
உடனே அவர் அந்த கோவிலை அழிக்க உத்தரவிட்டார். ஆனால் ஔரங்கஸீப்பின் படைகள் வந்தபோது, ஸ்ரீ கோவிந்ததேவ் மற்றும் விருந்தாவனத்தின் முக்கிய மூர்த்திகள் அனைத்தும் ஏற்கனவே பாதுகாப்பான இடங்களுக்கு மாற்றப்பட்டிருந்தன.
ஔரங்கஸீப்பின் படைகள் கோவிந்த ஜி கோவிலின் மேல்மாடிகளை தகர்த்தார்கள், மற்றும் கருவறையை அவமதித்து, கோவிலின் உள்ளே உள்ள சிற்பங்களை சிதைத்தனர். அப்போது திடீரென பூமி நெருக்கமாக அதிரத் தொடங்கியது, இதனால் ஆச்சரியமடைந்த படைகள் அச்சத்தில் ஓடினர், பின்னர் ,மீண்டும் ஒருபோதும் திரும்பவில்லை.
ஔரங்கஸீப்பின் படைகள் கோவிலின் மூலஸ்தானத்தை அவமதித்ததால், அந்த கோவிலில் பூஜைகள் தொடர முடியாது எனவே, கோவிலுக்கு பின்னால், தற்போதைய கோவில் கட்டப்பட்டது. இதில் ராதா-கோவிந்தர் பிரதிபிம்ப மூர்த்திகள் உள்ளன.
மூல கோவிந்தர் மூர்த்திகள் ஜெய்ப்பூருக்கு கொண்டு செல்லப்பட்டன. பிரதிபிம்ப மூர்த்திகளும், மூலத்தையே போன்று சக்தியும், புனிதத்தையும் கொண்டவை.
இந்தக் கோயிலில் உள்ள பலிபீடத்தில் உள்ள விக்கிரகங்கள் நடுவில் கோவிந்தஜி, அவரது இடதுபுறத்தில் பகவான் சைதன்யர், மற்றும் அவரது வலதுபுறத்தில் பகவான் நித்யானந்தர். கீழே சிறிய ராதா மற்றும் கிருஷ்ணர் விக்ரஹங்கள் உள்ளன. அவர்களுக்குக் கீழே பகவான் ஜெகந்நாதர் மற்றும் ஒரு கோவர்த்தன-சிலை உள்ளன.
அதன் அழிவுக்கு முன்பு கோயில் ஏழு மாடிகள் உயரமாக இருந்தது. இரண்டு மாடிகள் மட்டுமே எஞ்சியுள்ளன. இருப்பினும், ராதா கோவிந்த கோயில் கோவிந்தரின் ஒரு உயரமான நினைவுச்சின்னமாகவும், கடந்த காலத்தின் பெரிய துறவிகளுடனும், பிருந்தாவனத்தில் உள்ள கிருஷ்ண பக்தி வரலாற்றுடனும் ஒரு தொடர்பை உணரக்கூடிய இடமாகவும் உள்ளது.

ஜெய்ப்பூர் கோவிந்த் தேவ் ஜி கோயிலின் வரலாறு:

கோவிந்த் ஜியை பிருந்தாவனத்தில் ஸ்ரீ சிவராம் கோஸ்வாமி கவனித்துக் கொண்டார். விகர்ஹங்களை காப்பாற்றும் நோக்கில், அவர்
விகர்ஹங்களைபாதுகாக்கபிருந்தாவனத்திலிருந்து பாரத்பூரில் உள்ள காமாவிற்கும், ராதாகுண்டிற்கும், சங்கனேரில் உள்ள கோவிந்த்புராவிற்கும் மாற்றினார்.
அப்பொழுது ஆட்சியாளர்களின் பிரதான தெய்வமாக பகவான் கோவிந்த் தேவ் இருந்ததால், அமேரின் அப்போதைய ஆட்சியாளரான மகாராஜா சவாய் ஜெய் சிங், விக்ரஹத்தை பாதுகாக்கும் பொறுப்பை ஏற்றுக்கொண்டு, கி.பி 1714 இல் கனக் விருந்தாவன் என்று பின்னர் பெயரிடப்பட்ட ஆமேர் பள்ளத்தாக்கில் அதை பாதுகாத்தார். இருப்பினும், அந்த நேரத்தில் முகலாய அரசவைக்கு மன்னர் சேவை செய்ததாலும், முகலாயர்களுடன் மோதலை ஏற்படுத்த முடியாததாலும் அவர்கள் வெளிப்படையாக வழிபட முடிந்தது.

மகாராஜா சவாய் ஜெய் சிங் தனது கனவில் இறைவனிடமிருந்து அறிவுறுத்தல்களைப் பெற்ற பிறகு, கி.பி 1735 ஆம் ஆண்டில், கோவிந்த் ஜியின் விக்ரஹம் சூரிய மஹாலில் வைக்கப்பட்டது. மகாராஜா இந்த அரண்மனை பகவான் கோவிந்த் ஜிக்கு சொந்தமானது என்று நினைத்ததால், சூரஜ் மஹாலில் விக்ரஹத்தை பிரதிஷ்டை செய்தார், மேலும் அவரே தனது இல்லத்தை ஒரு புதிய அரண்மனைக்கு மாற்றி அதற்கு சந்திர மஹால் என்று பெயரிட்டார். சந்திர மஹால், கோவிந்த் ஜியின் தெய்வம் அரண்மனையிலிருந்து அவரது நேரடிப் பார்வையில் இருக்கும் வகையில் கட்டப்பட்டது. சூரஜ் மஹால் பின்னர் பெயர் மாற்றப்பட்டு அதன் தற்போதைய பெயரான கோவிந்த் ஜி கோயில் என்று அழைக்கப்படுகிறது.

நோக்கம் 4: கோவிலில் காணப்படும் ராஜ்புத், முகல் மற்றும் பாரம்பரிய இந்துக் கட்டிடக்கலையின் தனித்துவமான கலவையைப் புரிந்து கொள்ளவும்.

ஜெய்ப்பூர் கோவிந்த் தேவ் ஜி கோயிலின் கட்டிடக்கலை மற்றும் அமைப்பு
கோவிந்த் ஜி கோயில் மணற்கல் மற்றும் பளிங்குக் கற்களால் கட்டப்பட்டுள்ளது, அதன் கூரை தங்கத்தால் மூடப்பட்டிருக்கும். கோயில் கட்டிடத்தின் கட்டிடக்கலை ராஜஸ்தானி, முஸ்லிம் மற்றும் பாரம்பரிய இந்திய கூறுகளின் கலவையைக் கொண்டுள்ளது. இது ஒரு அரச இல்லத்திற்கு அருகில் கட்டப்பட்டதால், சுவர்கள் சரவிளக்குகள் மற்றும் ஓவியங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டுள்ளன. கோயில் ஒரு பசுமையான தோட்டத்தால் சூழப்பட்டுள்ளது, மேலும் தோட்டம் ‘தல்கடோரா’ என்ற பெயரால் அழைக்கப்படுகிறது.

ஜெய்ப்பூர் கோவிந்த் தேவ் ஜி கோயில் பற்றிய கூடுதல் தகவல்கள்

கோவிந்த ஜி கோவிலின் சத்சங்க ஹால் என்பது மத மற்றும் கலாசார நிகழ்ச்சிகளை நடத்த ஒரு தனி ஹாலாகும். இந்த தனி ஹாலை உருவாக்கும் எண்ணம் மறைந்த ஸ்ரீ பிரத்யும்ன் குமார் கோஸ்வாமி ஜி அவர்களுக்கு ஏற்பட்டது. இதற்கான மேற்பார்வை மற்றும் நிறைவேற்றும் பணிகளை அவரின் மகன் ஸ்ரீ அஞ்சன் குமார் கோஸ்வாமி மற்றும் அவரின் பேரன் ஸ்ரீ மனஸ் குமார் கோஸ்வாமி மேற்கொண்டனர்.

உண்மையில், ஜெய்ப்பூரின் கோவிந்த் ஜி கோயிலின் சத்சங் மண்டபம், உலகின் அகலமான ஒற்றை இடைவெளி RCC கூரை கட்டுமானத்திற்காக கின்னஸ் புத்தகத்தில் இடம்பிடித்தது. இந்த இடைவெளி 118 அடி நீளமாகவும், 290 டன் எஃகு மற்றும் 2000 கன மீட்டர் கான்கிரீட் பயன்படுத்தப்பட்டு கட்டுமானம் நிறைவடைய 383 நாட்களும் ஆனது.

கோவிலின் புனித பிரசாதம் லட்டு ஆகும்.பார்வையாளர்கள் கோயில் வளாகத்திலிருந்தே பிரசாதத்தை வாங்கலாம்.

கோவிந்த் ஜி கோயிலில் தினசரி ஆயிரக்கணக்கானோர் பக்தர்கள் வருகை தருகிறார்கள் மற்றும் விழாக்களின் போது பக்தர்கள் கூட்டம் அதிகரித்து லட்சக்கணக்கில் இருக்கும்.

மங்கள ஆரத்தி பக்தர்களால் மிக முக்கியமான ஆரத்தியாகக் கருதப்படுகிறது. கோயில் மிகவும் சீரமைக்கப்பட்டுள்ளது, பண்டைய காலங்களில், மகாராணி காலையில் செய்த முதல் காரியம் தனது ஜன்னலிலிருந்து இறைவனை வணங்குவதாகும்.

பிரதான கோயில் வளாகத்திற்குள் இரண்டு கோயில்கள் உள்ளன, முதலாவது கோபேஷ்வர் மகாதேவ். மற்றொன்று கிரிராஜ் ஜி கோயில். கோயிலுக்கு சொந்த சமையலறை உள்ளது, அங்கு அவர்கள் இறைவனுக்குப் பிரசாதம் தயாரிக்கிறார்கள்.
இந்தக் கூரையில் புறத் தூண்கள் மட்டுமே உள்ளன, மண்டபத்திற்குள் தூண்கள் இல்லை. இந்த கோயிலில் ஜெய் நிவாஸ் உத்தியான் எனப்படும் தோட்டம் உள்ளது. அந்த உத்தியானத்தில் உள்ள நீரூற்று சில நேரங்களில் மட்டும் இயக்கப்படுகிறது.

நோக்கம் 5: பாலதேவ வித்யாபூஷணர் எழுதிய கோவிந்த பாஷ்யம் போன்ற முக்கிய கிரந்தங்களின் மூலம், இந்த கோவில் கௌடிய வைஷ்ணவ தத்துவத்தை பாதுகாப்பதிலும், பரப்புவதிலும் வகிக்கும் முக்கியத்துவத்தை உணர்தல்.

கோவிந்தா என்பது முழுமுதற் கடவுளான கிருஷ்ணரின் சமஸ்கிருதப் பெயர். “கோ” என்பது பசுக்கள், புலன்கள் அல்லது நிலத்தைக் குறிக்கலாம் என்று பிரபுபாதர் கூறுகிறார். இவ்வாறு கோவிந்தா என்ற பெயர்,கேட்கும் போதே, அதன் மூலம் விருந்தாவனத்தில் மாடுகள் மேய்த்துக்கொண்டிருக்கும் கிருஷ்ணரின் இயல்பு மிகுந்த பாலகனான ரூபம் நம் நினைவில் எழுகிறது. அவர் தம் பக்தர்களுக்கு பேரானந்தம் தருபவராக உள்ளார்

மேலும், “விந்த” என்றால் “இன்பம் அளிப்பவர்” என்று பொருள். இது கௌடிய வைஷ்ணவ தத்துவத்தின் ஆழமான கருத்துகளை நுணுக்கமாக வெளிப்படுத்துகிறது. ஏனெனில் கோவிந்தர் என்பது “பாதை” என அழைக்கப்படும் அபிதேய தத்துவத்திற்கான தெய்வீக ரூபம் ஆவார் — அதாவது, உயர்ந்த ப்ரேமத்தை (ப்ரேமா) அடைய உதவும் நடைமுறைகள்.
இது மற்ற இரண்டு முக்கியமான விருந்தாவன விக்ரஹங்களான மதனமோகனும், கோபிநாதரும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் தத்துவங்களோடு மாறுபட்டது. மதனமோகன் என்பது ஸம்பந்த தத்துவத்தை (ஸ்ரீகிருஷ்ணருடன் ஒருவர் எந்த உறவில் இருக்கிறோம் என்பதைக் காண்பிக்கும் ஆரம்பத் தத்துவம்) குறிக்கிறவர். கோபிநாதர், ப்ரயோஜன தத்துவத்தை (அந்த உறவின் இறுதி இலக்கு என்ன என்பதை) பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறார்.